Ergenlik döneminin psikolojik ve duygusal dinamikleri ele alınır. Davranışların arkasındaki ihtiyaçları anlama, duygusal iniş çıkışları doğru okuma ve çatışmaları gelişim sürecinin bir parçası olarak ele alma becerisi kazandırılır.

Katılımcıların kendi çocukluk deneyimlerinin bugünkü ebeveynlik tutumlarını nasıl şekillendirdiği fark edilir. “Olgunlaşmamış ebeveynlerin çocukları” kavramı üzerinden tekrarlayan ilişki döngüleri ve otomatik tepkiler görünür kılınır.

Ebeveyn-çocuk iletişiminde kopukluk yaratan başlıca faktörler (yargılama, savunma, tetiklenme, duygu regülasyonu güçlükleri vb.) tanımlanır. Ergenlerle çatışma anlarında iletişimi sürdürebilmek için bakış açısı ve farkındalık kazandırılır.

Bağ kurmayı güçlendiren temas iletileri, yapıcı takdir ve sınır koyma becerileri uygulamalı örneklerle aktarılır. Günlük hayatta kullanılabilecek somut iletişim araçları ve ilişki onarıcı yaklaşımlar geliştirilir.